Jerzy MIĄCZYŃSKI "Bohun" "Szary" 

Jerzy Miączyński "Bohun" "Szary" (ur. 11 października 1924 r. w Kownatach, zm. 14 października 1951 r. w Kadzielni) - żołnierz Narodowego Zjednoczenia Wojskowego.
Był synem Szymona i Marianny z Kamińskich. Dołączył do ukrywających się Kakowskich - Stanisława i Henryka po aresztowaniu 15 grudnia 1950 r. jego brata, Włodzimierza Miączyńskiego "Szarego". Na cześć brata przyjął pseudonim "Szary", chociaż występował też jako "Bohun". W 1951 r. trzyosobowy patrol Stanisława Kakowskiego "Kaźmierczuka" ukrywał się na terenie wsi Kadzielnia, w gospodarstwach Zenobiusza Chmielewskiego i Anastazego Pszczółkowskiego.
14 października 1951 r. bezpieka zlokalizowała patrol „Kaźmierczuka” w zabudowaniach Pszczółkowskiego dzięki donosowi zdrajcy – agenta UB. Około szóstej rano partyzanci zostali okrążeni w Kadzielni przez kilkusetosobową grupę operacyjną KBW i UBP. Początkowo do zabudowań Pszczółkowskiego podszedł patrol trzech żołnierzy KBW i zaczął przeszukiwać stodołę. Wówczas partyzanci otworzyli ogień. Zginął jeden kagebowiec. Wojsko zaczęło strzelać pociskami zapalającymi, od których zajął się dach obory. Ogień przeniósł się na stodołę. W czasie gwałtownej wymiany ognia Jerzy Miączyński oraz Henryk Kakowski "Henryk" "Herkules" padli podczas próby przebicia, zaś „Kaźmierczuk” pozostał w płonącej stodole.
Miejsce pochówku Jerzego Miączyńskiego nie jest znane. Upamiętniono go na pomniku w Zielonej, obok starego kościoła.
BIBLIOGRAFIA
1. Jacek Karczewski, Śladami Niezłomnych, Warszawa 2018, s. 279, 281-282.
2. Piotr Kaszubowski, Ostatni bój "Kaźmierczuka", „Wyklęci” nr 2, kwiecień - czerwiec 2016, s. 175-178.
3. Robert Radzik, Z otchłani niepamięci, Kraków 2017, s. 270, 273-274.