Leopold Bieńkowski

Leopold Bieńkowski (ur. 13 listopada 1883 r. w Przasnyszu, zm. 1942 r. w ZSRR) – rolnik, działacz społeczny i regionalny w Przasnyszu, poseł na Sejm I kadencji, II Rzeczypospolitej. Syn Feliksa Bernarda Bieńkowskiego i Katarzyny z Niksów, brat Ignacego, Stanisławy, Andrzeja oraz zmarłego w okresie niemowlęcym Jana. Ukończył szkołę ludową w Przasnyszu, rolniczą we Włodawie, kursy rolnicze w Pszczelinie, gdzie był pomocnikiem kierownika szkoły. Działał w sprawie wprowadzenia języka polskiego do szkół i urzędów, kolportował nielegalną prasę (m.in. „Polaka”) na terenie pow. przasnyskiego i mławskiego. Był aktywnym uczestnikiem wielkiej demonstracji patriotycznej w Czernicach Borowych w 1905 r. 23 września 1907 r. naczelnik żandarmerii powiatów mławskiego, przasnyskiego i ciechanowskiego nakazał natychmiastowe Bieńkowskiego, któremu udało się wymknąć agentom policji. Pozorując wyjazd do Ameryki zamieszkał w Pszczelinie. W późniejszym czasie był więziony, m. in. w Mławie, Płocku i Warszawie. 22 maja 1910 r. poślubił w Przasnyszu Zofię Braun. Od 1913 r. był instruktorem kółek rolniczych i działaczem niepodległościowym w powiecie mińsko-mazowieckim, mieszkał wówczas w Kołbieli. Tam przyszli na świat jego synowie: Zygmunt Witymir (1913; późniejszy dowódca Dywizjonu 303) oraz Jan Zenon (1914; również lotnik RAF, który zginął w 1943 r. podczas lotu powrotnego nad Zatoką Biskajską). Od 1917 r. przebywał w powiecie mławskim. Działał w Radzie Opiekuńczej, brał udział w rozbrajaniu Niemców. Od 1919 r. mieszkał w Przasnyszu. Był instruktorem kółek rolniczych, organizatorem wyborów do rad gminnych, inicjatorem budowy Szkoły Rolniczej w Rudzie k. Przasnysza, czynnej od 1924 r. Zorganizował oddział „Rozwoju”, był redaktorem i wydawcą „Głosu Ziemi Przasnyskiej”, współpracownikiem „Gazety Warszawskiej”, „Zorzy”, „Przewodnika Kółek Rolniczych” (potem „Gazety Gospodarskiej”). W 1920 r. walczył w obronie ojczyzny. W latach 1922–1927 był posłem do Sejmu z ramienia Związku Ludowo-Narodowego. Pracował w komisji odbudowy kraju. Współpracował z Adamem Chętnikiem, był współorganizatorem sprowadzenia relikwii św. Stanisława Kostki do Rostkowa w 200-lecie kanonizacji. Po zamachu majowym podjął pracę na Polesiu. W latach 1928–1930 był instruktorem Szkoły Rolniczej w Berezie Kartuskiej. W 1930 r. zakupił dwie działki osadnicze w Kosowie Poleskim i Staniewiczach, gdzie doprowadził do budowy szkoły, kościoła i mleczarni. Napisał pracę o Mazurach i ogłosił wiele artykułów na tematy oświaty, kultury wsi i rolnictwa. W styczniu 1940 r. aresztowany został przez NKWD, wywieziony do osady Kokornaja w obwodzie archangielskim, dokąd zesłano także jego najbliższą rodzinę i gdzie zmarł.

BIBLIOGRAFIA
1. Alfred Borkowski, Przasnyskie portrety. Część pierwsza, Przasnysz 2004, s. 10-11.
2. Maria Wernika Kmoch, Leopold Bieńkowski:
3. https://www.facebook.com/Kurpiankawwielkimswiecie/posts/1611906318955759/.
4. Radosław Waleszczak, Przasnysz i powiat przasnyski w latach 1866-1939, Przasnysz 1999.
5. Elżbieta Zielińska, Wpisani w historię. Słownik biograficzny województwa ostrołęckiego, Ostrołęka 1990, s. 25.